Duygularını Bastırmak Seni Neden Daha Çok Yoruyor?

"İyiyim."

Belki de gün içinde en sık söylediğin cümle bu.

Oysa bazen gerçekten iyi olmayabilirsin.

Üzgünken güçlü görünmeye çalışmak…

Öfkeliyken susmak…

Hayal kırıklığını içinde tutmak…

Kırıldığında "Boş ver." demek…

Bir süre sonra bunlar alışkanlığa dönüşebilir.

Pek çok insan, zor duygularını bastırmanın onları ortadan kaldıracağını düşünür.

Oysa bastırılan duygular kaybolmaz.

Sadece başka şekillerde kendini göstermeye başlar.

Bazen sürekli yorgun hissedersin.

Bazen tahammülün azalır.

Bazen en küçük olayda beklenmedik bir öfke yaşarsın.

Bazen de nedenini tam olarak anlayamadığın bir boşluk hissedersin.

Çünkü duygular düşmanımız değildir.

Her duygu bize bir şey anlatmaya çalışır.

Üzüntü kaybettiğimiz bir şeyi,

Öfke ihlal edilen bir sınırı,

Kaygı ise önem verdiğimiz bir konuyu işaret edebilir.

Onları susturmaya çalışmak yerine anlamaya başladığımızda, kendimizle olan ilişkimiz de değişmeye başlar.

Bir an dur ve kendine şu soruyu sor:

Bugün gerçekten ne hissediyorum?

Bu sorunun doğru ya da yanlış bir cevabı yok.

Sadece dürüst bir cevabı var.

Belki de uzun zamandır ihtiyacın olan şey, duygularınla savaşmak değil…

Onları yargılamadan dinlemeyi öğrenmektir.