Neden Kendini Sürekli Eleştiriyorsun?

Hayatındaki en sert eleştirmen kim?

Belki patronun…

Belki ailenden biri…

Belki de geçmişte seni inciten insanlar…

Ama çoğu zaman en sert sesi dışarıda değil, kendi zihnimizde taşırız.

Yaptığın en küçük hatayı büyüten,

Seni sürekli yetersiz hissettiren,

"Daha iyisini yapmalıydın." diyen o ses…

Bir süre sonra normal gelmeye başlar.

Çünkü o sesle yıllardır birlikte yaşıyorsundur.

Belki çocukken çok eleştirildin.

Belki başarıların takdir edilmedi.

Belki sevgiyi hak etmek için hep daha fazlasını yapman gerektiğine inandın.

Zamanla bu deneyimler içselleşir ve kendi kendinle konuşma şekline dönüşür.

Fark etmeden kendine başkalarına davrandığından çok daha acımasız davranmaya başlayabilirsin.

Oysa kendini eleştirmek, gelişmenin tek yolu değildir.

Araştırmalar, özşefkat geliştiren insanların; hata yaptıklarında daha kolay toparlandıklarını, değişime daha açık olduklarını ve psikolojik olarak daha dayanıklı olduklarını gösteriyor.

Bir an dur ve kendine şunu sor:

Bugün aynı şeyi yaşayan en sevdiğim insan bana gelseydi, ona nasıl konuşurdum?

Şimdi o cümleyi kendin için söylemeyi dene.

Belki ihtiyacın olan şey, biraz daha mükemmel olmak değil…

Kendine biraz daha şefkat gösterebilmektir.